Göğsümdeki Çiçek

Yeryüzü bütün çiçeklerini döküyor bugün.

Bir uyanış var sanki akşamımdan öte şafağımdan hemen önce.

Haykırışım içimde duvarlara sinen,

Şimdi kalkıyorum yeniden bir düşüşe.

Çöken karanlığımda ıslanmış tüm aşıklar.

Sersefil bir şiirin içindeyim, hiç okunmamış.

Kağıtlara yazıyorum dökülen çiçekleri, belki yeniden canlanırlar diye.

Güneşi kaybettim, aya boyun eğdim tüm güzelliklere.

Arka döndüm, bir tek çiçek dökülüyor şimdi yeryüzünden.

Göğsümde saklıyorum, sarmaşık gibi tutunmuşum son çiçeğe.

Ona gökkuşağını anlatıyorum, nafile tüm şarkılar silinmiş aklımdan.

Yeni türküler gecikmiş, ben hala arıyorum yüreğimin bestesini.

Kokusu sinmiş üstüme, belki de sarhoşum halen o çiçeğe.

Kaldıramıyorum yorganı üstümden, şafak sökmeden.

Ayrılamıyorum bu bataklıktan, o son çiçeği göğsüme koyup saklayamadan.

Cemal ARSLAN