Dağın Ötesi

Dağın arkasındaki görünmeyen, unutulmuş topraklar benim meskenim. Herkes unutmuş, aşmış o dağı. Bir ben kalmışım bileği kırık, ruhu kayıp, bedeni bitik, kalbi sökük. Yalnızlığımla başbaşa ne zaman öleceğimi bekliyorum sadece. Ne dağı aşıp kalabalığa karışasım var ne de yaşadığım toprakları yeşertesim. Kafamı göğe kaldırıp var olmayan Tanrı'ya canımı alacak tek güç olduğu için inanmaya başlamışım ve yalvarıyorum: 'Tanrı'm, emir ver azrailine gelip alsın canımı. Ben, hayata layık değilim; ölüme de mi layık değilim? Layığım yaşamaksa yaşat beni. Layığım ölmekse öldür beni.

Harun TEKBAŞ