2330

Yüksek dağların doruklarında

Dumanın örttüğü yeşil bir vadideyim

Ufuklarda beliren rüzgar gülleri

Selamlıyor bizleri

Geçidin hemen dönemecinde

Çeşmenin yoksun kaldığı otel

Nadir bitkilerin gizemiyle sarılı

Motorcu kaşifler geçip giderken geçitten

Bir tabela belirir gözlerimde

O tabela ki bin hatırayı sıralar üstünde

İçinde barındırdığı özlem duygusuyla

Bir sonraki yolcularını bekler

Yalnız da değildir bu rakımda

Sert rüzgarların uğultusuyla

Dindirir sıkkınlığını